شیخ ابوالحسن خرقانی می گوید :

اندیشیدم وقتی که « از من آرزومندتر بنده ای هست ؟»

خداوند تعالی، چشم باطن من گشاده کرد تا آرزومندان او را بدیدم ،

شرم داشتم از آرزومندی خویش .

خواستم که بدین ، خلق وانمایم عشق جوانمردان ،

تا خلق بدانستندی که هر عشق عشق نبُود ،

تا هر که معشوق خود را بدیدی شرم داشتی که گفتی :

« من ترا دوست دارم »