آقا امیرالمومنین علیه السلام
نهج البلاغه ی شریف دریایی است مملوء از دُرَر نابــــــــــــ
آنچه که بعد از کلام حق - سبحانه و تعالی - دل ،آرزو می کند
و روح برای داشتن آن ، مترصّد لحظه ای تا قالب خاکی رابه خاک برساند.
به نوای دلنشین مولا از ورای کلماتی که مهمان وصف پرهیزگارانند ،
گوش جان بسپارید.
نشانه ی یکی از پرهیزکاران آن است که تو می بینی :
در بندگی و عبادت فروتن است ،
روشنی چشم او در چیزی است که جاودان است ،
بی رغبتیش در چیزی که باقی نمی ماند
اگر نفس در آنچه که مائل نیست با او سرکشی کند (به سختی زیر بار طاعت و بندگی رود)
خواهش آن را در آنچه دوست می دارد انجام ندهد ،
او را می بینی که با آرزوی کوتاه و خطا و لغزش اندک و دل فروتن
و نفس قانع و خوراک کم و کار آسان و دین محفوظ
و شهوت و خواهش از بین رفته و خشم فرونشسته است ،
دوری او از[مردم] از روی خودخواهی و بزرگی نبوده ،
و نزدیکیش از راه مکر و فریب نمی باشد ،
در بندگی و عبادت فروتن است و در فقر و نیازمندی آراسته جلوه می کنند...........
(تا کسی بر تنگدستی او آگاه نشود )
(چنانکه خداوند در قرآن کریم می فرماید:
..........
تَعْرِفُهُمْ بِسِیمَاهُمْ لَا یسْأَلُونَ النَّاسَ إِلْحَافًا وَمَا تُنْفِقُوا مِنْ خَیرٍ فَإِنَّ اللَّهَ بِهِ عَلِیمٌ«۲/۲۷۳»
اما آنها را از چهرههایشان میشناسی؛
و هرگز با اصرار چیزی از مردم نمیخواهند.
(این است مشخصات آنها!) و هر چیز خوبی در راه خدا انفاق کنید،
خداوند از آن آگاه است
پرهیزکار خرد خود را زنده گرداند و نفس خویش را میراند
دو پایش در قرارگاه ایمنی و آسایش استوار گردیده است ..........
