سرّی گوید: خدای دنیا را از اولیای خویش بربود واز اصفیای خویش بازداشت

 ودوستی او از دل دوستان خویش بیرون کرد، زیرا که ایشان را نپسندید و گفته اند :

زهد از قول خدای تعالی است

لِکیلا تأ سواعَلی مافاتَکُم وَلا تَفرَحوا بِما آتیکُم.

زاهد آن بود که به آن چه ازدنیا یابد شاد نشود و بدان چه از وی در گردد اندوهگن نشود.

گفته اند زهد تهی دلی است بر آن چه دست ازو خالی ست.......

ونیز گفته اند :خدای همه شرها در خانه ای نهاد و قفل بر وی نهاد و کلید او دوستی دنیا کرد

 و همه ی خیرها اندر خانه ای نهاد و زهد کلید آن کرد.............

منبع : رساله ی قشیریه